YURT DIŞINDA OFİS-MAĞAZA AÇMA,İŞLETME VE MARKA TANITIM FAALİYETLERİNİN DESTEKLENMESİ HAKKINDA TEBLİĞ

(Tebliğ 97/9)

29.01.2000 tarih  23948 sayılı ve 05.11.1998 tarih ve 23 524 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Tebliğ ile değiştirilmiştir.

Tebliğ No: 97/9 Sayılı Yurt Dışında Ofis-Mağaza Açma, İşletme ve Marka Tanıtım Faaliyetlerinin Desteklenmesi Hakkında Tebliğ ve Sözkonusu Tebliğ’de Değişiklik Yapılmasına Dair 98/14 Sayılı Tebliğ

AMAÇ

Madde 1- Bu Tebliğin amacı; Bakanlar Kurulu’nun 27.12.1994 tarih ve 94/6401 sayılı “İhracata Yönelik Devlet Yardımlarına İlişkin Kararı’nın 4. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, Türkiye’de ticari ve sınai faaliyette bulunan veya yazılım sektöründe iştigal eden bir şirketin,  pazar potansiyellerini realize ederek pazar paylarını arttırması ile ürünlerimizin geniş çaplı ve uzun süreli tanıtımının yapılmasını teminen yurt dışında mal ticaretine yönelik faaliyette bulunacak şirket kurmaları, depo ve mağaza açmaları ve işletmelerinden doğacak giderlerinin uluslararası kurallara göre devletçe karşılanmasıdır.

KAPSAM

Madde 2- Dış Ticaret Müsteşarlığı (DTM)’nca verilen bu destek birinci maddede tanımlanan şirketlerin, mal ticareti amacıyla halihazırda yurtdışında faaliyette bulunan veya kurulacak olan şirketler ve şubeleri ile depo ve mağazaların (kendi unvan ve markasıyla toptan veya perakende satış amaçlı) kuruluş, işletme ve tanıtım giderlerinin belirli bir kısmının Destekleme ve Fiyat İstikrar Fonu’ndan karşılanmasını kapsamaktadır.

DESTEKLENECEK FAALİYETLER

Madde 3-Bu Tebliğ kapsamında sağlanacak destekle, yurt dışında halihazırda faaliyette bulunan veya açılacak olan şirket/mağaza/depo/şubelerin aşağıda belirtilen giderleri, Destekleme ve Fiyat İstikrar Fonu’ndan karşılanacaktır.

a) Türkiye’de sınai ve ticari faaliyette bulunan veya yazılım sektöründe iştigal eden bir şirketin yurt dışında kendi unvan ve markasıyla toptan ve/veya perakende satış yapmak amacıyla şirket/mağaza/depo/şube açması halinde:

1) Demirbaşların bir defalık alımından doğan masrafların 20.000 ABD Dolarını aşmaması kaydıyla %50’si,

2) Kira bedelinin yıllık 50.000 ABD Dolarını aşmaması kaydıyla birinci yıl %50’si, ikinci yıl %30’u,

3) Yazılı ve görsel tanıtım araçları kullanılarak yapılan reklam harcamalarının yıllık 30.000 ABD Dolarını aşmaması kaydıyla birinci yıl %30’u, ikinci yıl %20’si,

b) Türkiye’de ticari faaliyette bulunan bir şirketin veya yazılım sektöründe iştigal eden bir şirketin, yurt dışında mal ticareti amacıyla şirket/mağaza/depo/şube açması halinde;

Şirket/mağaza/depo/şubelerin kira ve münhasıran şirket/mağaza/depo/ şubenin yapacağı tanıtıma ilişkin harcamaların yıllık toplam 30.000 ABD Dolarını aşmaması kaydıyla birinci yıl %50’si, ikinci yıl %30’u,

c) Türkiye’de sınai ve ticari faaliyette bulunan veya yazılım sektöründe iştigal eden bir şirketin / SDŞ’nin yurt dışındaki bir firmaya temsilcilik /distribütörlük hakkı vermesi halinde;

1) Türk şirketi/SDŞ’nin payına düşen vergi, resim harç, noter masrafı vb. temsilcilik/distribütörlük sözleşmesine ilişkin resmi giderlerinin 10.000 ABD Dolarını aşmaması kaydıyla % 50’si,

2) Temsilci/distribütörün münhasıran sözleşme konusunu oluşturan Türk şirketi/SDŞ adına yazılı ve görsel tanıtım araçları kullanılarak yaptığı reklam harcamalarının yıllık 30.000 ABD Dolarını aşmaması kaydıyla birinci yıl % 30’u, ikinci yıl %20’si

karşılanır.

Madde 4- Küçük ve Orta Büyüklükteki İşletmelerin biraraya gelmesiyle kurulan ve Dış Ticaret Müsteşarlığı(DTM)’nca “Sektörel Dış Ticaret Şirketi Statüsü” verilen şirketler, yurtdışında doğrudan pazarlama amaçlı şirket/mağaza/depo/şube kurmaları halinde; 26/12/1996 tarihli ve 22859 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan (İhracat 96/39) sayılı “Sektörel Dış Ticaret Şirketleri Statüsüne İlişkin Tebliğ “de belirtilen “KOBİ tanımı”na uyan ortaklarının sayılarıyla sınırlı kalmak, aynı ülke için bir defa olmak ve SDŞ’nin bu amaçla DTM tarafından tespit edilecek esaslar dahilinde kendi bünyelerinde veya danışmanlık şirketi vasıtasıyla hazırlatacağı fizibilite etüdü kapsamında yapacağı kira, tanıtım ve demirbaş kalemlerinden oluşan toplam harcamaların %50’sini aşmamak koşuluyla aşağıda belirtilen limitler dahilinde yararlanabilirler.

Yardımın bu çerçevede kullandırılmasına ilişkin talepler, hazırlanmış fizibilite etüdünün incelenerek uygun görülmesi ve faaliyetin yapılmasına bağlı olarak Dış Ticaret Müsteşarlığı’nca sonuçlandırılır.

Madde 5- Bu Karar kapsamındaki destekten; yukarıda tanımlanan şirketler (4 üncü maddedekiler hariç) iki yıl süresince en çok beş şirket/şube ile depo veya mağaza için yararlandırılır. Yurtdışında birden fazla kurulacak şirketlerin/şubelerin farklı şehirlerde olması koşulu aranır.

ÖDEME ESASLARI

Madde 6- Yurtdışındaki şirket/mağaza/depo/şubelerin desteklenmesine yönelik ödemeler Dış Ticaret Müsteşarlığı’nca belirlenecek kriterler çerçevesinde yapılır. Bu çerçevede ;

a) Yurtdışındaki şirket/mağaza/depo/şubelerin belirtilen harcamalarının desteklenebilmesi için harcamaların fatura/ödeme makbuzu ile belgelendirilmiş ve ödemenin bankacılık sistemi aracılığıyla yapıldığının, bunun mümkün olmaması halinde ilgili ülkenin noter, meslek odası, vergi dairesi veya diğer idari mercilerin onayı ile ödemenin tevsik edilmiş olması; firmanın kira desteğinden yararlanabilmesi ancak kiracı ile kiraya veren arasında organik bir bağın bulunmaması ve kiralanan yerin konut olarak kullanılmaması,

b) Yurtdışındaki şirket/mağaza/depo/şubelerin faaliyette bulundukları şehrin ilgili mercilerine (ticaret/sanayi odası, vergi dairesi yerel yönetimler, ilgili adli merciler v.b.) kayıtlı olmaları veya tescil edildiklerini tevsik eden yetkili bir merciden alınan belgenin ilgili ülkedeki Türk Ticaret Müşavirliği/Ataşeliği, bunların olmadığı yerlerde Türk Konsolosluğunca onaylanması ve talep sahibi şirketin İhracatçı Birliklerine müracaatı esnasında Türkiye’deki ana şirketle organik bağlarının bulunduğunu tevsik etmesi ve yurt dışında açılan şirket/mağaza/depo/şubenin bulunduğu ülkedeki vergi kayıtları ve bankacılık işlemlerini yürütecek bankasından aldığı hesap numarasının da ibraz edilmesi,

c) Şirketlerin, harcama kalemlerine ilişkin olarak ilgili ülkede aldıkları belgeleri düzenleyen firmaların faal olduklarının tevsiki amacıyla; mezkur harcama belgelerinin ilgili merciler tarafından tasdikini müteakip bir dilekçe ile bulunduğu ülkedeki Türk Ticaret Müşavirliği/Ataşeliği veya bunların olmadığı yerlerde Konsolosluklarımıza müracaat etmesi gerekmektedir. Ticaret Müşavirliği/Ataşeliği ya da bunların olmadığı yerlerde Konsolosluklarımızca yapılacak inceleme sonrasında doğruluğu teyit edilen belgelerle birlikte talep sahibi şirketin, gerekli incelemenin yapılmasını teminen üyesi olduğu İhracatçı Birlikleri Genel Sekreterliğine fatura/ödeme belgesini aldığı tarihten itibaren en geç altı ay içerisinde müracaat etmesi,

gerekmektedir.

d) İhracatçı Birliği Genel Sekreterliği, gerekli incelemenin yapılmasını müteakip, ödeme yapılacak şirket ile ödeme miktarını Müsteşarlığa intikal ettirir. Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası Dış Ticaret Müsteşarlığı’ndan alınan bildirim üzerine, ödemeyi öncelikle yapar.

e) Destekleme; ibraz edilen belgelerdeki giderlerin Türk Lirası cinsinden olanları Türk Lirası, döviz cinsinden olanların ise fatura (belge) tarihindeki Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası çapraz kurları ve döviz alış kuru esas alınarak, ABD Doları karşılığı Türk Lirası olarak Destekleme ve Fiyat İstikrar Fonu’ndan ödenir.

Madde 7- Şirketlerin yanıltıcı bilgi ve belge vermesinden dolayı haksız olarak ödenen Destekleme ve Fiyat İstikrar Fonu kaynaklı ödemelere, 6183 sayılı Amme Alacakları Tahsil Usulü Hakkındaki Kanun hükümleri uygulanır.

Geçici Madde- Sektörel Dış Ticaret Şirketlerinin, bu Tebliğin yayımı tarihinden önce Dış Ticaret Müsteşarlığı’na ulaşmış, ancak henüz sonuçlandırılamamış destek başvuruları, bu Tebliğ hükümleri çerçevesinde sonuçlandırılır.

YETKİ

Madde 8- Bu Kararın uygulamasına ilişkin her türlü düzenlemenin yapılmasında ve uygulamada ortaya çıkacak ihtilafların sonuçlandırılmasında Dış Ticaret Müsteşarlığı yetkilidir.

YÜRÜRLÜK

Madde 9- Para-Kredi ve Koordinasyon Kurulu’nun 18.05.1995 tarih ve 95/6 sayılı kararının 4. maddesi ile 01.06.1995 tarih ve 22300 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 95/5 sıra no’lu Kararı yürürlükten kaldırılmıştır.

Madde 10- Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.